PEYGAMBERİM

                                    İbrahim’in soyu için yaptığı dua

                                    Yeni değil , Adem’den beri aynı dava .

                                    Ona düşen yalnızca vahyi duyurmak

                                    Kötülüğü yasaklayıp , iyiliği buyurmak .

                                    Önceden bilmezdi , kitap nedir , iman nedir

                                    Hem yetimdi , hem ümmi , hem de fakir .

                                    Allah , onu şaşırmış bulup yol gösterdi

                                    Ümmetinin hâli onun en büyük derdi .

                                    Allah onu yetim bulup barındırdı

                                    O da Kitabı , Hikmeti öğretip arındırdı .

                                    Allah’ı seven Resule uymalı

                                    Hayat veren çağrısını duymalı .

                                    Güzel ahlâkı Kur’an’dan ibaret

                                    Gönderiliş gayesi âlemlere rahmet .

                                    Emrolunduğu gibi dosdoğru

                                    Allah’ın bize en büyük lütfu .

                                    Cihad meydanında en önde savaşan mert

                                    Allah yolunda harcamada en cömert .

                                    Mü’mine karşı şefkatli ve merhametli

                                    Kâfire karşı azametli ve şiddetli .

                                    İnsan haklarının şahıdır Veda Hutbesi

                                    Son Peygamber ‘dir onun rütbesi .

                                    İnsanlar arasında Kur’an’la hükmederdi

                                    Kızına bile “ Bana güvenme ” derdi .

                                    Sadece kendine vahyolunana uyardı

                                    Şahsı için değil Allah için öfke duyardı .

                                    Mü’minlere kendi canlarından yakındı

                                    Hep sabırlıydı , ne şikayet etti ne yakındı .

                                    Yemek yer , çarşılarda dolaşırdı

                                    İnsanlar iman etsin diye uğraşırdı .

                                    Bir beşerdi , değildi asla melek

                                    Tâbi olunacak en güzel örnek .

                                    Yalnız Allah’a güvenip , dayanırdı

                                    Allah’ın boyasıyla boyanırdı .

                                    Kâfirlere dost olmaz , boyun eğmezdi

                                    İnanmadılar diye helâk olmaya değmezdi .

                                    Yalanladılar onu , bu resullerin kaderi

                                    Şahsı için değil , ümmeti içindi kederi .

                                    Tebliğine karşı istemedi bir ücret

                                    Ne söylediyse dinle ve itaat et .

                                    Sadece Rabbimize davet ederdi

                                    Gecesini gündüzünü bu davaya verdi .

                                    Allah’ın bir tek ilah olduğu vahyolundu

                                    Rabbimiz söz verdi Makam-ı Mahmud’u .

                                                                                           OĞUZ BAKAR  ,  7 MAYIS 2004

BU NİKE MARKA Bİ AYAKKABI

YORUM SİZDEN

Kirmizi Araba

.

Süleyman kara biyikli bir isçidir Ve bu kara biyikli Süleyman'in hikayesidir Is buldugu günlerde evine dik dönmekte Ve götürdügü ekmegi yemektedir Karisi Neriman ve oglu Cevahir'le birlikte Ne kadar zalim esse de rüzgar Ne kadar belini bükse de ekmek parasi Aslan gibi bir adamdir isçi Süleyman Onun Cevahir’i vardir Cevahir alti yasindadir Çünkü gözleri çakmak çakmaktir Çünkü Süleyman’a bir baska bakmaktadir Bir pazar sabahi Tutar babasi Süleyman; Cevahir'in elinden Ve yaninda kader yoldasi karisi Neriman Çikarlar gezmeye Istanbul’u inadina Bir yol düsünür Süleyman Ulan bu bahti kapali kentte Yürümek de parayla degildir elbette Üstelik Neriman’a hanidir istedigi o naylon terlikle Canindan özgü Cevahirine Bir gazozla bir simidi alabilecek kadar Para da vardir cepte Yürürler Istanbul sehrinin kalbine Önce Nerimanin naylon terligi alinir bir seyyardan Sonra da begenirler simidin en hasosunu umutlari Cevahir’e Anlatir isçi baba Süleyman Is ararken adim adim arsinladigi sokaklari Bak Cevahir iste su Yeni Cami Hem cami hem güvercinlerinin bakmasi nasilsa bedavadir Bak Cevahir su dumani tütenler vapur Su çiglik çigliga agit yakanlar martilardir Hem vapurun dumani hem vapurun düdügü de bedavadir Bak Cevahir su uzakta görünen de köprüdür Geçmesi degilse de onun da bakmasi bedavadir O pazar günü Kara biyikli isçi Süleyman Karisi can yoldasi Neriman Ve gözleri çakmak çakmak olan ogullari Cevahir Gezerler Istanbul sehrini böyle bedavadan Ve birden mumun alevi söner Istanbul’un yalani biter Nasil olur bilinmez takilir Cevahir’in gözü Bir oyuncakçi vitrininde Piril piril yanan kirmizi oyuncak arabaya Döner karabiyikli dag gibi babasi Süleyman’a Bana su kirmizi arabayi alsana baba Alsana be Süleyman Canina can parçana Bir oyuncak araba almayacaksan eger Yuh olsun sana Nasil olsa babasi onu çok sevmektedir Isin belasi küçük Cevahir bunu bal gibi bilmektedir Bir vitrindeki kirmizi arabaya bakar Süleyman Bir karisi Neriman’a Sonra takilir gözleri Cevahirin gözlerindeki umuda inadina Ulan alt tarafi bir oyuncak araba Dünya yansa yorganin yok içinde Süleyman Alem çökse üstüne hayifin çok Süleyman Bakarsin cepteki son gazoz parasina Cevahir’in o kocaman umuduna Yakisir su kirmizi araba Birakir karisi Neriman’la Cevahir’i disarda Girer iflah etmez bir umutla dükkana Sorar dag gibi Süleyman Usta su vitrindeki nazli gelin Su zalimin isiltisi Su bahtimin kara yildizi Su Istanbul agrisi Su Cevahir’in çakmak çakmak gözleri Su kirmizi araba kaç para Bir Süleyman’a bakar adam bir arabaya Çok para der hemserim yani çok para Süleyman cebinde bir gazoz parasi Yikilmis bir dag artigi Bir tufan sonrasi perisanligi Döner kapiya çikmak için disari Oglu Cevahir Kirmizi arabayla getirecek Babasini beklemektedir Nasil olsa babasi ordan O kirmizi arabayla çikacaktir Nasil olsa Kara biyikli dag gibi Isçi Süleyman babasidir Yani Cevahir’in gözünde o Dünyanin en güçlü Dünyanin en zengin Dünyanin en büyük adamidir Süleyman Ama Süleyman Eli bos çikar dükkandan Sorar Cevahir hani baba Hani kirmizi araba Sorar hesabi bulutlar daga Nasil desin Süleyman Nasil desin adam yüregi Ben onu sana alamadim Benim ona param yetmedi diye Baslar aglamaya Cevahir Baslar bulutlar aglamaya Yanar yerin yedi arzi Ve güvercinlerin kalbi baslar kanamaya Ulan istanbul yanar içine Süleyman’in Sorar Cevahir Hani baba hani kirmizi araba Martilari gösterir Süleyman Bak ne güzel uçuyor Cevahir martilar havada Bos ver kirmizi arabayi Baksana martilara Bakmaz martilara Cevahir Bakar yangin gibi arabaya Ama bak der Süleyman Ne güzel uçuyor martilar havada Cevahir bir çocuktur küçük yüreginde yer çoktur Takilir gözü martilara Gözünden sel olup akan kan rengi yaslarini siler Evet der ne güzel uçuyor martilar havada Ve unutur gider Cevahir kirmizi arabayi Unutur gider dalar gözleri martilara Cevahir unutur unutmasina ya Kara biyikli dag gibi isçi baba Süleyman Ömrü boyunca unutmaz o kirmizi arabayi Her gece dösegine yattiginda Uyumak için gözlerini kapadiginda Demir lokma gibi Bir kirmizi araba takilit durur kursagina Bütün ömrü boyunca Iste bu Kara biyikli Süleyman’in hikayesidir Ve herkesin bir yerine Birgün bir Süleyman acisi degmistir

.

Ibrahim Sadri

.